دوربین‌هایی که فاصله کانونی ثابت دارند، در نظارت تصویری کاربرد زیادی دارند که در بسیاری از مدل‌ها، لنز دوربین قابل دسترس نیست و در یک کاور bullet یا turret به گونه‌ای که امکان باز شدن یا دسترسی به آن وجود نداشته باشد، قرار گرفته است. در دوربین‌های دام نیز، لنز با با LED مادون قرمز یا به روشی دیگر احاطه شده و امکان دسترسی به آن وجود ندارد.

حتی در دوربین‌هایی که لنز قابل دسترس است، معمولا آن را در جای خود می‌چسبانند تا امکان تغییر فوکوس وجود نداشته باشد. البته در مورد دوربین‌هایی از نوع فیش‌آی و مولتی سنسور نیز استثناءهایی وجود دارد از جمله قابلیت Auto Back Focus برای تنظیمات Fine Focus.

برای دوربین‌های وریفوکال دو نوع استاندارد فوکوس داریم:

Auto focus/Motorized: در دوربین‌های اتوفوکوس با فشردن یک دکمه تنظیمات فوکوس بصورت اتوماتیک انجام می‌شود. از طریق وب اینترفیس دوربین و یا فشردن یک دکمه روی خود دوربین می‌توان فوکوس را بصورت اتوماتیک تنظیم کرد.

فوکوس دستی: برای فوکوس دستی لازم است کاربر زوم و فوکوس را با استفاده از رینگ‌های موجود روی لنز دوربین تنظیم کند. فوکوس دستی بیشتر در دوربین‌های باکس است.

برای زوم و فوکوس دو نوع کنترل وجود دارد:

  • Fine Focus: تنظیم فوکوس با تاثیر کمی روی زوم (N و F؛ یا از ۰ تا بی‌نهایت)
  • Zoom: تنظیم زاویه دید لنز، که بطور غیر مستقیم روی فوکوس نیز تاثیر می‌گذارد (W و T).

چگونه فوکوس کنیم؟

یک قانون کلی برای فوکوس داریم: همیشه قبل از فوکوس، زوم کنید. تغییر دادن زوم بعد از فوکوس کردن باعث به هم خوردن فوکوس می‌شود.

البته بسیاری از دوربین‌های موتورایز بطور خودبخود پس از تغییر زوم و متوقف شدن لنز مجددا فوکوس می‌کنند و دیگر نیازی نیست که کاربر بطور دستی auto focus را فعال کند.

در بقیه موارد برای بررسی زوم در حین زوم کردن دوربین برای رسیدن به میدان دید مطلوب لازم است focus و refocus انجام شود.